CD Review: BABYMETAL Japanese Original Release

Wat kunnen we nog zeggen over Babymetal? Sinds Lady Gaga de drie dames en hun begeleidingsband mee op tour heeft genomen is het collectief zelfs buiten alternatieve kringen een gevestigde naam. Tot grote ergernis van serieuzere liefhebbers van Japanse rock en metal, die overwegend niets moeten hebben van hun gestylde melange van j-popmelodieën en metalriffs.

In principe is Babymetal een idolgroep van mediabedrijf Amuse, Inc.. Wat Amuse slim heeft gedaan is om Suzuka ‘Su-metal’ Nakamoto, Yui ‘Yuimetal’ Mizuno en Moa ‘Moametal’ Kikuchi – alle drie voormalig leden van meidengroep Sakura Gakuin – niet dezelfde dancepop- en r&b-arrangementen mee te geven als zoveel Japanse en Zuid-Koreaanse meidengroepen. In plaats daarvan is gekozen voor zwaardere metalcore-arrangementen met een elektronisch randje. Een gouden greep, want hiermee kan Babymetal zowel in de j-popscene als bij liefhebbers van zwaardere muziek in de markt gezet worden.

babymetal-552bfd590296f-e1455885673201

Het woord “arrangementen” is bewust gekozen, want als je de zware gitaren weg denkt, bestaat het gros van hun onlangs opnieuw verschenen debuutalbum ‘Babymetal’ uit standaard j-popnummers. Iine is bijvoorbeeld gewoon een elektronisch popnummer met een korte metalcorebreakdown en een verdwaalde vervormde gitaar. Doki Doki Morning verscheen eerder zelfs in een ander arrangement op een album van Sakura Gakuin.

Af en toe lijkt het productieteam ook niet helemaal te weten wat ze precies met alle verschillende invloeden moeten. Vooral Uki Uki Midnight en Catch Me If You Can lijden hieronder; beide nummers zijn bijzonder chaotisch, omdat ze steeds van de hak op de tak springen. Het lijkt wel of het dubstep- of breakbeat-nummers hadden moeten worden en de producers voordat ze af waren beseften dat er nog metalriffs en grunts op moesten en dat dan ook maar lukraak gedaan hebben.

Soms werkt de combinatie van stijlen wel. Op het Linkin Park-achtige Onedari Daisakusen zijn de pop-, elektronica- en metalelementen perfect in balans, waarmee het nummer een van de hoogtepunten van het album is. Headbanger!! had ondanks zijn titel waarschijnlijk beter geweest als puur popnummer, maar verdient het voordeel van de twijfel omdat het een goed geschreven en vooral mooi gezongen nummer is.

Daarmee zijn we meteen bij het grootste pluspunt van Babymetal aangekomen: Suzuka Nakamoto. Naast de irritante cartooneske zanglijnen die blijkbaar bij het idolgenre horen laat de inmiddels 18-jarige zangeres horen dat ze uitstekend in staat is om ook gewoon heel goed een melodie neer te kunnen zetten. Hierdoor zijn de wat meer “reguliere” rock- en metalnummers als Megitsune, afsluiter Ijime, Dame, Zettai en het ijzersterke Akatsuki bijzonder geslaagd. De laatste twee zouden niet misstaan op een album van een band als Aldious.

p023d90l

Uiteindelijk is ‘Babymetal’ een album met twee – of misschien nog wel meer – gezichten. Natuurlijk is de band een gimmick en dat het geheel door een slimme producer of marketingman bedacht is spat zo nu en dan overduidelijk van de plaat af, maar dat betekent niet dat er geen muzikaal vakmanschap bij komt kijken. Bekende namen als Gran Turismo-componist Daiki Kasho, The Mad Capsule Markets-bassist Takeshi Ueda en bassist en gitarist Leda (Far East Dizain, voorheen Deluhi en Galneryus) verleenden hun medewerking aan de plaat en aan de productie is hoorbaar heel veel aandacht besteed. Misschien soms wel iets té veel; sommige nummers hadden misschien zo moeten blijven als ze waren voordat de gitaren en elektronica eroverheen gesmeten werden.

Deze reissue bevat een bonus-dvd met daarop een videoclip van Gimme Chocolate!! waarop beelden van Babymetal’s wereldtournee gecompileerd zijn. Opvallend is dat in deze mix van het nummer de zang aanzienlijk zachter staat, waardoor ik het veel beter trek. Verder ziet deze versie van ‘Babymetal’ er prachtig uit; de schijfjes zijn gestoken in een mini-gatefold met een zilveren logo. Allemaal verkooptrucs natuurlijk, maar mooi is het zeker.

Laat ik besluiten met de hoop uit te spreken dat Nakamoto door het succes van Babymetal een producer tegen het lijf loopt die gebruik weet te maken van haar krachten in plaats van haar veelzijdigheid. Het is haar gegund om een heel album zo te klinken als ze op Akatsuki klinkt.

Babymetal Japanese Original Release is nu verkrijgbaar bij o.a. Amazon en CDJapan. De Japanese original release is jammer genoeg niet verkrijgbaar bij Bol.com maar ze hebben wel een aantal andere cd’s Babymetal.

Kevin is altijd op zoek naar de beste muziek van over de hele wereld. Hij is altijd benieuwd naar de drijfveren van de muzikanten die erachter zitten en verdiept zich er graag in. Voor de The Sushi Times schrijft hij over de tofste Japanse bands maar wil je meer lezen? Kijk dan ook op zijn eigen site kevymetal.wordpress.com!

Laat ons horen wat je te zeggen hebt! :D