Anime Review: Maquia – When the Promised Flower Blooms

Anime: Maquia – When the Promised Flower Blooms

Genre: Drama, Fantasy

Aired: 24 februari 2018

Ver weg van de mensheid leven de Lorph. Op het eerste oog lijken ze op de mens, maar de Lorph leven vele malen langer. Daarnaast draait hun leven om schoonheid en vrede. Ze leven volledig afgezonderd van de wereld, en zien de mensheid als een bron van pijn en verdriet.

Maar wanneer de Lorph plotseling worden aangevallen weet de jonge Maquia op een haar na te ontsnappen. Haar enige toevluchtsoord is echter de mensenwereld. Een wereld gevuld met een volk dat volgens haar legendes niets dan een eeuwenlange eenzaamheid met zich mee brengen.

En het leven wordt Maquia inderdaad niet makkelijk gemaakt! Want in een wereld waar iedereen ouder wordt, blijft zij wie ze is. De vrede en eeuwige schoonheid waarmee ze is opgegroeid is totaal verdwenen. Nu moet zien te overleven in een ruwe wereld die haar tal van harde lessen zal leren.

 

Moeder en kind

Aan de hand van sprongen in de toekomst zien we hoe Maquia haar leven opbouwt en uiteindelijk een zoon heeft om op te voeden. We zien ze samen zijn eerste stapjes maken, in de puberteit komen en zijn eerste baantje krijgen. En terwijl we zoonlief Eriel dus met de tijd zien opgroeien verjaart Maquia vrijwel niet. Dit brengt een stortvloed aan emoties en verschillende problemen met zich mee, welke worden verwerkt in een knap staaltje drama.

 

Tranentrekker

Vanwege dit thema kan de film op bepaalde best zwaar zijn. Zodanig dat het voor velen onmogelijk gaat zijn om hun tranen in bedwang te houden. Soms uit verdriet, soms uit boosheid, maar vooral uit ontroering. Het einde van de film is daarbij beeldschoon uitgewerkt, met een waardig eindpunt van de rode draad die gedurende de anime te volgen was.

Deze rode draad wordt ook goed aangevuld met allerhande verhalen. Zo maken we diverse sprongen door de tijd om verschillende personages te leren kennen. Vaak allen met een eigen verhaal dat weer inspeelt op het leven Maquia en haar gezin.

Dit wordt ook afgewisseld met wat spanning en sensatie. Het is niet het belangrijkste gedeelte van de film maar er zijn enkele verhaallijnen waarbij dit bij komt kijken. Hierbij moet ik wel zeggen dat – hoewel de sensatie zeker niet verveeld – de kracht van de film hem vooral zit in de rustigere momenten. Hierbij is het ontzettend verfrissend dat er geen typische anime troupes voorbij komen.

 

Veel personages

Door de ondersteunende verhaallijnen is er constant wat te zien en horen. Een keerzijde is echter dat het hierdoor soms verwarrend wordt. De film zit simpelweg te vol met extra personages die komen en gaan. Als kijker moet je daarbij soms maar raden wie iedereen is, al helemaal als je ze voor het laatst hebt gezien in hun kinderjaren. Er zijn teveel gebeurtenissen en personages die niet altijd even goed vorm gegeven zijn.

En dat is zonde want de film heeft – mede dankzij haar sterke uitvoering – al die personages niet nodig. Toch is de algehele kijkervaring er niet  heel veel minder om zijn, want de rode draad zelf is ontzettend goed uitgewerkt.

 

Prachtige animatie

Dit wordt verder ondersteund door de prachtige animatie. De kleuren zijn helder en goed toegepast, met daarbij heel veel aandacht voor de invloed van licht. Schaduwen, warme gloed, of de koelte van een sterrennacht worden stuk voor stuk mooi neergezet. Dit draagt alleen maar extra bij aan de sfeer en het stuk realisme in deze film.

Want ook al is het fictie, deze anime voelt heel realistisch aan. Ik heb het dan niet alleen over het gebruik van kleur of de lichtinval. Het zijn met name de emoties die deze film zo herkenbaar maken. Je raakt hierdoor extra betrokken bij het leven van Maquia en haar familie. Je lacht wanneer zij lachen, en huilt wanneer zij huilen.

Er zit een stukje magisch realisme in dat je ook vaak terug ziet in de films van Studio Ghibli. Een talent om de subtiele details naar voren te halen die ons allen zo menselijk maken. Het klinkt wellicht wat verheven, maar zo voelt het wel als middenin de film zit.

 

Een emotionele rollercoaster

‘When the Promised Flower Blooms’ is een film dat wereldwijd geliefd is en dat is zeer goed te begrijpen. Het is een emotionele rollercoaster die ons diep van binnen raakt, samenhangend met een prachtig uitgewerkt verhaal en stralende personages gaat dit ongetwijfeld een tijdloze klassieker worden.

Wat dat betreft is het simpelweg een uitstekende film die je zeker niet mag missen. En mocht je hem graag fysiek bezitten? Dan is deze inmiddels ook al als DVD en blu-ray te krijgen bij o.a. Archonia.

Anime Review: Maquia - When the Promised Flower Blooms
8.3 / 10 Score
Verhaal8
Personages8
Animatie8
Soundtrack9
Michael is een reviewer voor The Sushi Times en geeft dan ook zijn eigen view op anime en alles wat er bij komt kijken. Het is een hectisch leven maar hij komt dan helemaal tot rust als er anime aan staat. Heel toevallig want dat brengt dan weer inspiratie om hier blogs te schrijven.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X