Dango: Wanneer je geen genoeg van mochi kan krijgen!

Als er iets is waar ik als zoetekauw gek op ben, is het wel mochi. Heerlijk zoet en een beetje kleverig, en ik kan er dan ook geen genoeg van krijgen! Maar alleen maar mochi eten kan natuurlijk niet. Gelukkig hebben we dan ook nog dango! En een andere lekkernij die erg op mochi lijkt, maar toch net wven anders is.

 

Verschil tussen Mochi en Dango

Zowel mochi als dango worden gemaakt van rijstbloem en worden gevormd tot een soort kleverig balletje. Het grootste verschil zit hem dan ook in het bereidingsproces en de manier van presenteren. Mochi zijn vaak wat groter, minder rond, en een stuk plakkeriger. In het geval van dango worden deze balletjes eerst nog kort gekookt tot ze mooi stevig zijn en dan op een prikker geregen, en afgemaakt met verschillende soorten toppings.

Afhankelijk van de topping heb je een geheel andere smaakbeleving en kan deze hartig zijn of zoet, of wellicht een combinatie van beide! Daarbij zie je ook dat de dango zelf ook nog regelmatig gemengd worden met andere (natuurlijke) kleur- en/of smaakstoffen. Hierdoor ziet het geheel er nog weer anders uit.

 

Tal van variaties

Traditioneel wordt het gepresenteerd met 3 stokjes waar 4 bolletjes op geregen zijn, en drink je er warme groene thee bij. Daarbij eet je het dan met “anko”, rode bonen pasta. De dango zelf mogen ook een smaak krijgen, zoals groene thee smaak, waardoor het dan “chadango” heet. Naast de traditionele wijze zijn er dus tal van andere variaties. Een andere populaire is de mitarashi”. Daarbij is de dango overladen met siroop gemaakt van soja saus en suiker.

mitrashi-dango-84005_1280

Nog zo’n geliefde variant is de “hanami dango”. Deze dankt zijn naam niet zozeer aan de smaak, maar door het moment waarop het gegeten wordt. Deze zijn namelijk het populairst tijdens de sakura periode, wanneer alles bloeit, rond April. Ze worden dan gemaakt met 3 bolletjes per stokje en ieder bolletje heeft zijn eigen kleur waardoor het lijkt als het een bloem is.

Tijdens het volle maan festival, rond september/oktober, eten de japanners ook vaak “tsukimi dango”. De tsukimi, wat vrij vertaald ‘het bekijken van de maan’ betekent, wordt traditioneel met de familie gegeten tijdens de volle maan. Tegelijkertijd wordt dit ook gezien als een offer aan de goden brengen die de familie dan weer zal beschermen tegen demonen. Deze dango zijn geheel wit en in tegenstelling tot andere varianten niet op een stokje geregen.

 

Dango maken

Zo zijn er nog vele anderen. Maar de basis van de dango zit hem in de manier waarop hij in eerste instantie wordt bereid. Anders dan de mochi, wordt de dango gemaakt met rijstmeel en warm water. Vorm dit tot een mooi deeg, waarna je naar gelang de balletjes kan gaan maken en de smaken toevoegen. Vervolgens kook je deze en/of gril je ze om het af te maken en serveer je ze warm.

Zelf mee aan de slag? Onderstaand enkele lekker recepten voor diverse soorten dango! Of kijk hier voor nog veel meer smakelijke dango recepten!

 

Meer Japans eten?

Kun je geen genoeg krijgen van Japans eten en wil je meer gerechten proberen? Vergeet dan niet de rest van onze Japanse recepten te bekijken en/of duik in één van onderstaande kookboeken!

 

 

Dit artikel – Dango: Wanneer je geen genoeg van mochi kan krijgen! – verscheen voor het eerst op 6 oktober 2017 en is voor het laatst geüpdatet op 10 augustus 2019.

Ferdy is het geweldige team van TST binnen gedrongen om zijn enorme interesse voor al dat wat met Japan te maken heeft te delen. In het bijzonder schrijft hij over eten, drinken en games en denkt hij dat hij vaak grappige teksten kan schrijven. Veel leesplezier gewenst!

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X