Game Review: Omega Quintet

Vandaag nemen we een iets oudere game onder de loep: Omega Quintet. Deze eerste PS4 exclusive titel van Compile Heart en Idea Factory staat geheel in het teken van een groep idols, de “Verse Maidens” die met hun vocale vaardigheden de wereld moeten beschermen tegen kwaadaardige monsters. Door het concert van hun leven te geven hopen ze het kwaad eens en voor altijd uit te roeien en de wereld weer een veilige plek te maken.

 

Krachtige idolen

De Verse Maidens zijn een groep idolen die door middel van hun zangkunsten en bijzondere wapens genaamd “mic” de kwaadaardige “Blare” moeten verslaan in een futuristische wereld.

Doordat de idolen sterker worden door adoratie van hun fans worden de gevechten live-uitgezonden over de hele wereld om zo vele fans te vergaren die hen extra krachten verlenen. Hierdoor zijn de Verse Maidens ware idolen en hebben ze een belangrijke publieke functie.

Omega_PackShot_US

Vele meiden dromen er dan ook van om zelf een Verse Maiden te worden, zo ook Otoha, een enthousiast maar naïef meisje dat deze droom stiekem ook heeft. Ze is er echter niet van overtuigd dat ze het ook daadwerkelijk kan. Wanneer zij en haar jeugdvriend Takt worden overvallen door een Blare heeft ze echter weinig keus en weet ondanks haar twijfels de Blare te verslaan.

 

Tijd voor vervanging

Dit gaat niet onopgemerkt want Momoka, één van de oudste Verse Maidens staat op het punt met pensioen te gaan. Dit kan echter niet zonder vervanger en de manager van de Verse Maidens is dan ook overtuigt dat Otoha de aangewezen persoon is om de nieuwste toevoeging aan de Verse Maidens te worden!
OQ_JP_ss(19)

Vanaf het ene op het andere moment is Otoha ineens een idool en wordt Takt door de manager “gedwongen” om manager-in-training te worden. Als (soon-to-be) manager is Takt ervoor verantwoordelijk dat de meiden voldoende trainen en missies voltooien. Daarnaast moet hij ook concerten voor ze regelen en met ze oefenen en is het noodzakelijk dat hij ook een persoonlijke band met de meiden opbouwt. Het is dan ook Takt die je aanstuurt gedurende de game.

 

Weinig charmante hoofdpersoon

Jammer genoeg is Takt zelf een nogal naar persoon. Hij maakt non-stop sarcastische en botte opmerkingen die vaak volledig misplaatst zijn. Ook is zijn humor vaak matig tot slecht en kan hij als persoon zijnde zelf maar weinig doen. In die zin is Takt dan ook maar gewoon een makkelijke en lege opvulling voor de hoofdpersoon en draait het vooral om de dames zelf. Sommige personages zijn erg leuk en lijken echt goed in elkaar te zitten qua consistentie en persoonlijkheid. Andere zijn wat minder maar dit is te vergeven.

Wel is het al meteen vanaf het begin duidelijk dat we weer meer dan genoeg fanservice te verduren krijgen tijdens deze game. Niet alleen zijn de dames onderling nogal touchy-feely, ze maken allerhande opmerkingen en ook in de vele gesprekken komt er genoeg naar voren waren een otaku-hartje sneller van kan gaan kloppen.

Yup

Buiten de start is er verder maar weinig sprake van een echte verhaallijn. Niet dat er niet gepraat wordt, sterker nog soms wordt je gewoon moe van de dialogen. Zeker omdat ze negen van de tien keer nergens over gaan. Je merkt maar weinig van het ultieme doel van de Verse Maidens: de totale vernietiging van de Blares. In plaats daarvan ben je vooral bezig met het doorlopen van losse missies waar soms wat terugkomt over het echte verhaal maar meestal gewoon hapklare brokken zijn.

 

Veel geduld bij ontdekken van gebieden

Je gaat dan ook vooral van de ene naar de andere missie waarmee je langzaam maar zeker steeds verder door de wereld van Omega Quintet komt. En deze wereld is groot! Veel groter dan je wellicht zou verwachten van een game zoals deze. Jammer genoeg blijft een groot deel van de gebieden “op slot” tot je een hoger level hebt. Dit maakt het ontdekken van deze gebieden wel een leuk doel op zich maar zorgt er tegelijkertijd voor dat bepaalde missies erg vervelend zijn om te voltooien, zeker aangezien de missies vrijwel altijd het zelfde zijn.

Zo heb je missies om monsters te verslaan, missies om een bepaald item te vinden, en missies om bepaalde dingen te verzamelen. Sommige van deze hebben een timer maar in plaats van een leuke race tegen de klok heb je meestal meer te maken met frustrerende opdrachten waarbij je gewoon erg veel geluk bij moet hebben.

 

Idol aspect losjes aanwezig

Ook het idol aspect komt buiten de gevechten om maar weinig écht terug. De enige plek waar dit een grote rol speelt is wanneer je voor bepaalde missies een concert moet organiseren. Hiermee kun je keuze maken uit de (beperkte) selectie idol nummers van de game en kun je vervolgens aan de slag met het samenstellen van je perfecte idol-formatie.

Omega Quintet_20150223175337 Omega Quintet_20150223175548 Omega Quintet_20150224172803

Dat niet alleen je kunt de (soms erg suggestieve) poses bepalen die onze heldinnen moeten aannemen, kunt bepaalde effecten kiezen en hebt erg veel controle over camerahoeken en danspassen. Jammer genoeg komt dit slechts bij enkele missies naar voren is het idol aspect dus verder niet echt onderdeel van de game.

 

Stevige gevechten

Wat de game echter tekort komt qua verhaallijn maak het goed met de gevechten. Het turn-based-battle systeem is namelijk wat deze game vooral zo leuk maakt om te spelen. Er zit verbazingwekkend veel diepgang in en wil je echt goed kunnen spelen zullen je er toch even goed in moeten duiken.

Het is niet zo ingewikkeld dat het vervelend wordt maar het zal wel even wat oefening van je vragen. Eenmaal goed onder de knie zul je echter verwend worden met intense battles met fantastische effecten die er erg strak uitzien!

Omega Quintet_20150213151016

Omega Quintet_20150218152246

Omega Quintet_20150402103119

Ook de bekende framerate problemen die Compile Heart games in het verleden nog wel eens hadden wanneer er veel gebeurde op het scherm zijn volledig verdwenen. Sterker nog, alles loopt zo soepeltjes als maar kan en alle bewegingen, acties, en effecten zijn dan ook een genot om naar te kijken. Vooral de aanvallen die je krijgt wanneer je zogenoemde Voltage Gauge vol is zijn fantastisch over-the-top.

 

Overduidelijke Fanservice

Een klein puntje waar ik me wel een beetje aan heb geërgerd (maar wat sommige waarschijnlijk helemaal fantastisch vinden) is het feit dat de dames tijdens het gevecht hun kleding kunnen verliezen en dan in hun ondergoed staan te vechten. Theoretisch gezien zit er een logica achter tijdens de gevechten (beschadigde “armor” is nadeling), maar we weten allemaal dat het gewoon een excuus is om onze waifu’s in een ander daglicht te zien.

Het is overigens wel echt typisch een Compile Heart dingetje dus ergens hoort het ook wel een beetje bij deze game. Toch denk ik dat de boodschap ook over was gekomen als ze niet volledig in hun ondergoed waren komen te staan.

x360-ijb

Fan service terzijde kunnen we jammer genoeg kunnen we niet spreken van zulke goede effecten gedurende de hele game. Hoewel de personages er erg schattig uitzien en de omgevingen over het algemeen goed gedetailleerd zijn mis ik toch net dat beetje extra om te spreken van écht goede graphics.

Soms voelt het zelfs aan als een late-PS3 game en hadden ze veel beter gebruik kunnen maken van grafische krachten van de PS4. Het is niet direct storend en de graphics zijn zeker niet slecht maar het is het allemaal nét niet.

 

Schiet overal nét te kort

En dat is eigenlijk ook het gevoel bij deze gehele game. Omega Quintet is absoluut vermakelijk maar het is het allemaal nét niet. Zo had het verhaal meer diepgang kunnen gebruiken, was het leuker geweest om door te spelen als de missies beter in elkaar zaten en afwisselender waren geweest, bleven de meeste personages vrij vlak en afstandelijk en had ik toch graag wat meer idol-elementen gezien zoals bijvoorbeeld in Hyperdimension Neptunia: Production Perfection.

Gelukkig is het battle-systeem wel erg goed en zul je, mede daardoor, toch nog behoorlijk wat uurtjes plezier uit deze game kunnen halen. Heb je echter niks met de idol-cultuur, schattige waifu’s (meisjes) en flinke porties fanservice? Dan kun je deze game maar beter links laten liggen.

Game Review: Omega Quintet
6.8 / 10 Ons cijfer
Story6
Gameplay7
Graphics7
Geluid7

 

Joyce is de oprichtster van The Sushi Times en is een social media verslaafde Japan lover die met veel passie over alles schrijft wat maar met Japan te maken heeft. Daarnaast is ze gek op cosplay, anime, Pokémon, games, en alles wat kawaii is.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X