Game Review: Super Smash Brothers 3DS

Er zitten er misschien enkele tussen die het nog niet weten, maar Super Smash Brother voor de 3DS is enige weken uit. En daar mag je gerust een 3DS voor aanschaffen. Wie net als ik de glorieuze periode heeft mogen meemaken van de N64, met de net zo bijzondere controller, moet het begin van de Super Smash Brothers serie hebben meegemaakt.

 

Ongekend succes

Voor het eerst met je favoriete Nintendo personage het gevecht aangaan tegen een scala van andere Nintendo personages. Ik vraag me af of Satoru Iwata, huidig CEO Nintendo, maar toenmalige mede-ontwikkelaar van Super Smash bij HAL Laboratory, door had wat voor monster succes eruit zou vloeien.

Het absolute hoogtepunt moet Super Smash Melee zijn geweest, het best verkochte spel van de Gamecube. Strakke controllers, meer characters, mooiere graphics en de grootste satisfaction wanneer je je vrienden verslaat. Want daar was de game echt ultiem geschikt voor. Old skool met z’n allen op de bank, klikkende controllers, en je vrienden natuurlijk keihard inmaken. Het was prachtig en geweldig.

Het is daarna iets wat bergafwaarts gegaan met de serie, maar met de 3DS versie krijg ik ergens hetzelfde gevoel weer terug als bij de Gamecube tijden. Maar laat ik bij het begin beginnen.

Tientallen personages om mee te spelen

Het eerste wat iedereen wilt weten zijn de characters. In totaal zijn er 49 (!) characters om uit te kiezen. Sinds Melee is mijn favoriet Samus geweest, en thank god, deze zit er dit keer ook weer bij. Grote kans dat jou favoriete personage er ook tussen zit, tenzij je graag met de Ice Climbers speelde…

In ieder geval meer dan genoeg keuze en een erg leuke variatie van bekende en minder bekende personages. Zo leer je ook weer eens wat anders kennen. En ja, er zijn weer een heeeeeeeeleboel mogelijkheden om deze te unlocken. Elke keer is het weer alsof je op pakjes avond zit te wachten. “Wat zal ik na deze battle krijgen?!”.

 

Makkelijke, maar geen perfect controls

Dan, het tweede essentiële punt. De controls. Laat ik vooropstellen, de controls zijn over het algemeen prima. Sterker nog, met de optie om zelf te customizen welke knop je voor welke aanval wil gebruiken, beter dan ik had verwacht. Alleen, er zit gewoon een onhandig schuifbare munt aan de linkerkant waardoor het echt perfect bewegen moeilijk is. Iets waar je op ten duur toch naar verlangt, helemaal de doorgewinterde spelers.

 

Charmante graphics

De graphics zijn natuurlijk niet zo denderend als dat het nu op de Wii U zal zijn. Echter, ze zijn zeker ook niet het ergste wat je ooit hebt gezien. Je hebt zelfs de optie om te kiezen hoe je personage ‘renderd’ (een zwarte lijn om de personage of juist niet, net wat je mooi vindt). Tijdens het spelen zelf lopen de beelden mooi over en heb je, ondanks het kleine scherm, toch wel het idee dat je “next gen” zit te spelen. En de achtergronden, man oh man. Prachtig.

Afbeelding via CanberraTimes.

Afbeelding via CanberraTimes.

Voor de single player zijn er wat gemixte gevoelens. Er is enorm veel content, waar ik blij mee ben. Met mijn dertig uur aan single player tijdsbesteding, heb ik bij lange na nog niet alle content unlocked. Er zijn dit keer ook weer verschillende nieuwe dingen te doen.

 

Verschillende speelmodussen

Zo bevalt mij de speelmodus waarbij je als het ware ‘stats’ verzameld waardoor je sneller rent, springt, slaat etc. en uiteindelijk in een gevecht met 3 andere AI’s ziet wie het sterkste uit de bus komt. Uren kan ik hier aan kwijt zijn, want elke keer ontvang je weer bonus materiaal die jouw personage sterker maakt, en dit kan bewaren voor de volgende ronde die je weer speelt. Daarmee wordt deze speelmodus met de keer moeilijker en is de beloning steeds beter!

Het enigste punt van kritiek hierbij, is dat het ten koste is gegaan van vele leuke andere speelmodussen die in het verleden wel aanwezig waren. Geen ‘Hit the Targets’ en bovenal geen ‘Event Mode’ zijn er. Jammer, al maakt de nieuwe content het leed wel wat dragelijker.

Afbeelding via PU.

Afbeelding via PU.

De multiplayer is jammer genoeg nog niet helemaal om naar huis over te schrijven. Timing is alles met deze game en met online play heb je vrij snel last van ‘lag’ en andere gebreken, die perfect spelen net niet haalbaar maken. Natuurlijk is de aanpassing om bij grote vormen van lag het gehele spel op pauze te zetten wel een goede tijdelijke oplossing, maar het probleem is er nog niet mee verholpen. Het is het gewoonweg nét niet. Iets wat een game als deze juist nodig zou moeten hebben.

 

Muzikal hoogtepuntje

De muziek daarentegen.. Kon wat mij betreft niet beter. Alles valt terug te vinden, old scool, new scool, 8bit Megamen deuntjes, mijn geluk kon niet op. Nog nooit eerder bij een Smash game bewoog de muziek mij zo zeer en was de grote hoeveelheid aan muziek keuze ook erg prettig. Het maakt dat je het gevoel hebt dat je met je personage net ff wat harder slaat dan dat het eigenlijk is. Als dat gebeurt, heb je magie gemaakt in de game.

 

Knallende game

Ach, eigenlijk kan ik nog wel bladzijdes vol schrijven over deze game. Het is ook meer zoeken naar de puntjes die minder lekker lopen bij een game die zo volwaardig is, dat hij waarschijnlijk Nintendo flink weer op de plus zal hebben gezet. Uren en uren kan je hier plezier aan beleven. Zowel in je uppie als met je vrienden.

Ik geef het een 9. Een puntje extra voor het maken van je eigen Mii-fighter en de toffe kleding die je hiervoor kan vrijspelen. Awesome.

Game Review: Super Smash Brothers 3DS
9 / 10 Ons cijfer
Story9
Gameplay9
Graphics9
Geluid9

 

Ferdy is het geweldige team van TST binnen gedrongen om zijn enorme interesse voor al dat wat met Japan te maken heeft te delen. In het bijzonder schrijft hij over eten, drinken en games en denkt hij dat hij vaak grappige teksten kan schrijven. Veel leesplezier gewenst!

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X