Hoe ziet een schooldag eruit in Japan?

Dat schoolsystemen overal ter wereld anders zijn zal je niks verbazen. Maar buiten de indeling van het schoolsysteem zelf zijn er natuurlijk nog veel meer verschillen wanneer het aankomt op scholen in Japan. Maar hoe ziet een “normale” schoolweek er nou uit voor de gemiddelde Japanse scholier?

 

Aan de bak!

Afhankelijk van de school ga je van maandag t/m vrijdag óf maandag t/m zaterdag naar school en begint je dag om 8.30. Vaak zijn de scholen dichtbij genoeg dat studenten het in 5 á 10 minuten kunnen lopen of fietsen maar het komt ook regelmatig voor dat scholen verder weg zijn en dat leerlingen meer dan een uur onderweg zijn met de metro. Met name in grote steden of juist hele kleine dorpen zie je vaak dat leerlingen veel verder moeten reizen.

Als je op school komt ga je naar je “homeroom”, ofwel het eigen lokaal van je klas en krijg je eerst een kwartier mededelingen voordat de lessen van start gaan. Elke les is ongeveer 45-50 minuten lang waarna je een kleine pauze hebt van 10 minuten.

Hier in Nederland worden die 10 minuten gebruikt om als student naar een ander lokaal te gaan, in Japan blijf je de hele dag in hetzelfde lokaal zitten maar wisselt de docent van klas. Wanneer de ochtendlessen voorbij zijn is het tijd voor de lunchpauze. Een hoop publieke scholen regelen de lunch voor de studenten, met de hulp van studenten zelf.

Voorbeeld van een schoollunch. De gerechten wisselen van traditioneel Japans tot Westers of een combinatie daarvan. Maar een pakje melk zit er áltijd bij.

Voorbeeld van een schoollunch. De gerechten wisselen van traditioneel Japans tot Westers of een combinatie daarvan. Maar een pakje melk zit er áltijd bij. Foto door onbekend via WikiCommons.

De mooie (Kyaraben) bento boxes uit bijvoorbeeld deze post, hebben de leerlingen jammer genoeg niet elke dag mee naar school. Sterker nog, op sommige scholen zijn kyaraben bento verboden om jaloezie onder leerlingen tegen te gaan. Na de lunch wordt er vaak gezamenlijk schoongemaakt. Japanse scholen hebben meestal geen schoonmakers in dienst maar de leerlingen (en de leraren!) houden samen de lokalen etc. schoon.

Vervolgens volgen er nog een aantal lessen tot 15.30, en waar we hier in Nederland dan lekker naar huis kunnen gaan zit de dag er voor de meeste Japanse studenten nog niet op!

 

Door na schooltijd

Scholieren hebben namelijk de keuze uit tientallen verschillende clubjes om zich na school nog mee bezig te houden. Die heb je ook wel in bepaalde mate hier in Nederland zoals bijvoorbeeld een voetbalvereniging of hockey club maar in Japan doen ze het net weer even anders.

Je bent min of meer “verplicht” om lid te zijn van een club en die keuze kan nogal moeilijk zijn! Want lid zijn van meerdere clubs tegelijkertijd is ongehoord, en heb je eenmaal een keuze gemaakt dan blijf je daar bij. Sommige zijn gericht op sport, anderen weer op muziek, en weer andere zijn een soort fanclubs of knutselclubs. Verder zijn er nog twee naschoolse activiteiten: Juku en Yobiko.

 

Doorstuderen na de les

Juku zijn privéscholen waar scholieren ná de gewone schooluren (of soms zelfs ervoor) nog extra studeren, huiswerk maken en blokken. Dit gebeurd in de vroege avonduren (doordeweeks!), op zaterdag en vaak ook hele zondagen. Dit is niet iets wat alleen de grootste studiebollen doen, ruim 60% van alle scholieren doen dit (al moeten je ouders het maar net kunnen betalen want goedkoop is het niet).

Yobiko zijn ongeveer hetzelfde maar dan speciaal gericht op studenten die zich voorbereiden op de toelatingsexamens van universiteiten. En als ze dat dan allemaal gedaan hebben en ze weer veilig thuis zijn wordt er gemiddeld genomen nog een uurtje of twee huiswerk gemaakt.

 

Voorbereiden op gevaar

Daarnaast zijn er ook nog enkele speciale gebeurtenissen en oefeningen op de scholen. Zo kennen we bijvoorbeeld allemaal wel de brandoefeningen die je vroeger had op school. Een irritant luide bel en dan met z’n allen braaf naar buiten en daar een half uur in de kou staan verkleumen. In Japan zijn die er ook maar wat ze daar ook regelmatig doen zijn aardbevingsoefeningen.

Op de peuter/kleuter school (vergeet niet, kinderen in Japan zitten daar tot ze zes jaar oud zijn) gebeurd dit elke maand en leerlingen oefenen hier wat ze moeten doen in het geval van een aardbeving. Deze oefeningen zijn vaak gewoon op school maar soms worden er ook excursies georganiseerd naar speciale centra. Hier kunnen kinderen simulaties doen om mee te maken wat aardbevingen en typhonen zijn, maar ook oefenen ze bijvoorbeeld hoe ze uit een kamer vol rook moeten komen.

En mocht er nou een echte (ernstige) aardbeving zijn dan heeft elke school een speciaal protocol om de kinderen veilig te houden en te wachten tot ouders of andere familie de kinderen kunnen komen halen en naar huis kunnen begeleiden.

 

Strak in het pak

En hoe kunnen we nou een artikel schrijven over naar school gaan in Japan en het dan niet hebben over de uniformen? Een van de opvallendste verschillen met scholen in Nederland zijn misschien wel de seifuku (制服), of wel schooluniformen. Deze zijn verplicht vanaf het moment dat je naar de basisschool gaat tot aan het einde van de middelbare school. Sommige universiteiten verwachten ook nog dat studenten in uniform komen maar dat aantal is te verwaarlozen.

2007546_orig

Afbeelding via Ameblo.

Het standaard schooluniform voor jongens bestaat uit een nette broek, wit overhemd, blazer en stropdas. Voor meiden bestaat het uit een rok(je), wit overhemd, blazer en een soort van strikje. Er is vaak weinig ruimte voor een individuele touch al staan sommige scholen kleine aanpassingen wel toe. In andere gevallen worden er zelfs ook richtlijnen gesteld over wat voor schooltas je moet gebruiken, en zelfs hoe jongens en meiden hun haar moeten dragen. Gelukkig zijn daar op de peuterschool wat minder streng mee en kunnen de kinderen nog lekker aan wat ze zelf willen!

Er valt echter nog veel meer te vertellen over deze bijzondere uniformen maar daar hebben we een geheel eigen artikel aan besteedt. Deze kun je hier lezen.

 

Leren, leren, leren

Al met al kunnen we rustig stellen dat Japanse scholieren een stuk meer moeten studeren dan de gemiddelde Nederlandse student en ook niet altijd even veel ruimte hebben om zelf beslissingen te maken. Maar dat neemt niet weg dat ze ook nog tijd hebben om leuke dingen te doen! Weliswaar misschien minder dan wat we hier hebben maar de winkelcentra, karaoke bars en parken blijven nog altijd druk bezocht.

 

Kijkje in de keuken

Zelf heb ik in de zomer van 2011 een middag mogen doorbrengen op een peuterschool in Japan. Hier mochten ik en een aantal andere buitenlandse studenten een middagje meelopen met de kinderen en lekker gek doen! Zo hebben we origami les gehad, een kinderliedje geleerd, een aantal kanji besproken en natuurlijk buiten rond gerend en ons kapot gezweet (het was 35/40C buiten). De foto’s hieronder zijn van die dag en leken me een leuke afsluiting van deze post.

Foto's van mijn bezoek aan een Japanse kleuter- en peuterschool. Foto's door The Sushi Times.

Foto’s van mijn bezoek aan een Japanse kleuter- en peuterschool. Foto door The Sushi Times.

Foto's van mijn bezoek aan een Japanse kleuter- en peuterschool. Foto's door The Sushi Times.

Foto’s van mijn bezoek aan een Japanse kleuter- en peuterschool. Foto door The Sushi Times.

Foto's van mijn bezoek aan een Japanse kleuter- en peuterschool. Foto's door The Sushi Times.

Foto’s van mijn bezoek aan een Japanse kleuter- en peuterschool. Foto door The Sushi Times.

 

Coverfoto: Japanse middelbare scholieren tijdens een schoolexcursie naar Kyomizu dera. Foto door RageZ.

Dit artikel – Hoe ziet een schooldag eruit in Japan? – verscheen voor het eerst op 6 december 2012 en is voor het laatst geüpdatet op 3 mei 2019.

Joyce is de oprichtster van The Sushi Times en is een social media verslaafde Japan lover die met veel passie over alles schrijft wat maar met Japan te maken heeft. Daarnaast is ze gek op cosplay, anime, Pokémon, games, en alles wat kawaii is.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X