Konkatsu: De huwelijksjacht van Japan

Het is altijd een plezier om met mijn Japanse vriendinnen te kletsen over het wel en wee van Nederland en Japan. Laatst kwam er weer een leuk terugkerend onderwerp aan bod, namelijk dat van knappe mannen en het vinden van een partner. Mijn Japanse vriendin is inmiddels haar dertigste levensjaar gepasseerd en heeft een mooie PhD op zak. Die kan de hele wereld aan zou je denken.

Helaas is dat in Japan even anders. Als je daar 30 wordt blijkt voor veel vrouwen (en ook in mindere mate mannen) een extra alarm af te gaan waarin haar omgeving van haar verwacht een partner te hebben of deze te zoeken en te gaan trouwen. Een lange, succesvolle carrière wordt voor een hoop vrouwen alsnog als overbodig gezien: zij moeten vooral kinderen op de wereld zetten.

 

Op huwelijksjacht

En dus ziet ook mijn vriendin zich steeds meer gedwongen door haar omgeving om een partner te vinden. Of dit nou een moeder is die een bekende wil koppelen, of een collega op het werk die nog wel een vrijgezelle neef heeft. Maar de meest genoemde oplossing voor haar “vrijgezellenprobleem” is het bijwonen van zogenaamde konkatsu. Dit zijn georganiseerde groepsontmoetingen voor mensen die een partner willen ontmoeten. Dit kan zijn in de vorm van feestjes, uitjes, of zelfs mini-vakanties. Alles met het doel om een geschikte match tegen te komen.

De laatste tijd groeit de populariteit van deze bijeenkomsten steeds harder. Met name omdat een goede match vinden in een land met zoveel inwoners vaak moeilijker is dan men denkt. Een hoop mensen hebben ook geen tijd en energie om talloze dates af te gaan, of uren op Tinder door te brengen. Daarbij betaal je je vaak scheel aan datingbureaus en andere dure experts, maar bieden de konkatsu’s juist een vrij laagdrempelig en goedkoper alternatief.

Een Konkatsu kan vandaag de dag echter ook een grote groep bekenden zijn die bevriende singles samenbrengen op een lokale plek om met elkaar te praten. Soms gaan het om wel tachtig mensen, de andere keer een stuk of tien. Hierdoor zijn dit soort evenementen vrij ontspannen en is het een goede manier om veel mensen te ontmoeten.

 

Exclusieve konkatsu

Naast dat soort ontspannen konkatsu zijn er ook wat serieuzere varianten. Dit zijn vaak evenementen die worden geregeld door grote datingbureaus en professionele matchmakers. Hierbij worden er alleen mensen uitgenodigd die aan de hand van bepaalde profielen en wensen goed bij elkaar zouden kunnen passen. Het bureau voegt je samen met een x-aantal andere mensen met gelijke interesses en hopen dat jij daarin een match zal vinden.

Zulke partijen heb je ook in Europa, maar die in Japan richten zich niet op alleen maar daten. Ze zijn ontworpen voor een relatie op langer termijn, inclusief trouwen.

Een grote valkuil bij een hoop van dit soort konkatsu is dat ze vaak bedoelt zijn om de wat oudere, succesvolle mannen en een mooie, jonge vrouw te koppelen. En niet zozeer andersom. Hierbij worden vrouwen soms ook naar dit soort evenementen “gelokt” met beloftes voor gratis cruises en andere luxueuze behandelingen. Uiteraard zijn er ook uitzonderingen maar een hoop van deze exclusieve konkatsu pakken met name voor de mannen gunstig uit.

Toch moet je je ook afvragen waarom vrouwen hier dan aan meedoen. Een reden hiervoor kan zijn dat de twintigers nog zijn opgevoed op de meer traditionele manier van het “school afmaken-trouwen-huisvrouw-kinderen” thema, en daar hoort vanwege de huidige hoge huishoudelijk kosten een stabiele man met een hoog inkomen bij.

 

Niks nieuws

De hoge kosten voor levensonderhoud zijn ook precies waarom de eerste konkatsu vorm kregen. Het is geen nieuwe ontwikkeling maar vindt zijn oorsprong in de veranderende tijden van de jaren ’80 en ’90. Rond deze periode maakte Japan een zeer sterke economische groei mee. Technologische ontwikkelingen passeerden de revue in hoog tempo en de de welvaart onder gehele bevolking steeg hard.

De rollenverdeling was toen der tijd nog heel sterk aanwezig. De man werkte, en had als verantwoordelijkheid zoveel mogelijk te verdienen. De vrouw ging misschien voor de vorm nog naar de universiteit of had een klein bijbaantje, maar moest bovenal voor haar 25ste wel getrouwd zijn en een eerste kind krijgen.

Hier kwam begin jaren ’90 verandering in. De economische bubbel ging kapot en de economie ging sterk achteruit. Hierdoor werd het voor een hoop gezinnen ineens noodzakelijk dat de vrouw ook ging werken als ze hun levensstandaard wilden behouden. Vele vrouwen namen (al dan niet vrijwillig) een bijbaan naast het huishouden om het gezin te kunnen onderhouden. Hoewel de wat oudere generatie mannen het hier vaak niet mee eens waren, werd de werkende Japanse vrouw hierdoor steeds meer een begrip.

 

Alleen verder

Dit was een eerste aanzet naar het onafhankelijker worden van de Japanse vrouwen. Plotseling zagen steeds meer dames dat er meer opties voor hun toekomst waren. Ze konden ook gewoon zélf gaan werken en niet alleen maar voor een man of kinderen zorgen. Ook mannen kregen echter een andere blik op de wereld. Want waarom moesten zij juist als enige zichzelf kapot werken? Waarom moesten zij al hun geld afstaan aan een gezin terwijl zij er juist voor hadden gewerkt? Beide kanten zagen steeds meer nadelen van de oude rollenverdeling en gingen op zoek naar een andere manier om te leven.

Tegelijkertijd werd het leven alsmaar duurder, moesten mensen steeds harder werken, werd er minder ruimte beschikbaar, en verloren mensen de drang om een gezin op te bouwen steeds meer uit het hoog. Samenwonen, een huwelijk, of kinderen? Het was veel te duur. Daarom besloten uiteindelijk steeds meer mensen om alleen verder te gaan in het leven. Zo konden ze doen wat ze wilden en hoefden geen verantwoordelijkheid te dragen voor een ander.

 

Regering dringt aan

Hierdoor ontstonden er al snel problemen, namelijk het alsmaar dalende geboortecijfer, en het fenomeen bekend als “Pot Noodle Love“. Om dit tegen te gaan en het hele riedeltje van daten, trouwen, kinderen krijgen weer makkelijker te maken zijn de zogenaamde konkatsu toen van de grond gekomen.

Door de laagdrempeligheid van het begrip had men het idee dat er door al deze bijeenkomsten vast wel meer getrouwde stelletjes komen en uiteindelijk meer kinderen geboren zouden gaan worden. De Japanse regering vond dit zo’n goed plan dat ze actief zijn gaan meehelpen met het promoten van dit soort evenementen. Er kwamen reclames, advertenties en omroepen over blije stelletjes en jonge gezinnetjes die elkaar hadden gevonden via konkatsu en hoe goed hun leven nu is.

De regering leek alleen eventjes te zijn vergeten dat het samen brengen van mensen niet altijd voldoende is voor standvastige relaties die kinderen voortbrengen. De factoren zoals tijd, geld, ruimte, en energie lijken nog altijd de belangrijkste beperkende factor te zijn, en niet zozeer een tekort aan konkatsu ontmoetingen.

 

Verandering nodig

Sterker nog, het lijkt erop dat de bemoeienis van de regering rondom konkatsu de boel juist verergert. Mensen voelen nog meer druk om aan verwachten te doen voldoen, al helemaal als ze een partner hebben. Dus besloten sommige om dan maar helemaal single te blijven.

Wellicht is het beter dat de regering zich eerst richt op het verder neerhalen van de traditionele rolverdelingen en betere (arbeids)voorwaarden opstelt voor werkende mannen en vrouwen die een gezin willen beginnen. Zoals zwangerschapsverlof voor beiden, of betere opvang mogelijkheden voor werkende ouders.

Dit kan leiden tot minder gestreste mannen en vrouwen en een meer ontspannen sfeer neerzetten voor een vruchtbare “match made in heaven”, dat waar de Konkatsu voor bedoelt is.

 

 

Bron: 1,2,3,4,5,6

Afbeeldingen via Pixabay.

Kurimu is een Japan cultuur- en subcultuur superfan. Kawaii-lover. Calpis-verslaafde. Echte ontdekker, eerlijk, en soms té nieuwsgierig. Vleugje ondeugend met een toefje dapper.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close