Op Avontuur in Tokyo Deel I

Speelhallen met daarnaast Manga en Figure shops. Foto door Romy.

Zelf ben ik jammer genoeg alweer twee jaar lang niet Japan geweest maar blog lezer en nieuwste The Sushi Times schrijfster Kurimu is nét een paar weekjes terug van een heerlijke reis naar Japan. Zij heeft daar Tokyo, Kyoto en Nara bezocht. Deze ervaringen wil zij nu met jullie delen via een viertal super leuke en uitgebreide blogposts waarin je alles kunt lezen over wat ze heeft gezien, gedaan, gegeten en noem het maar op! Bij deze het allereerste deel, veel lees plezier!

 

Het begin

Okay, als TheSushiTimes lezers weten jullie natuurlijk vast veel van de Japanse cultuur. Toch wil ik jullie mijn eigen ervaringen met dit bijzondere land niet onthouden. Deze meid is namelijk vorige maand (september) zelf op avontuur in Tokyo, Kyoto en Nara geweest! Misschien kunnen jullie zelfs nog wat handige tips of ideetjes uit deze posts halen voor een eigen geplande reis 😉

De reis begon in Tokyo, op Haneda airport. Dit is meestal niet het vliegveld waar je op vliegt als je vanuit Nederland komt, maar ik had een tussenstop in Hong Kong geboekt. De meeste mensen kopen een JR railpass. Dit had ik niet gedaan omdat ik alleen in Tokyo en Kyoto zou verblijven en, na enig speurwerk op het internet, en wat advies van mijn senpai (kom ik later op terug) het goedkoper bleek om een OV-kaart aan te schaffen waar je geld op kan zetten, net als in Nederland.

Uitzicht op Minato en stukje Radio Tower op de achtergrond. Foto door Romy.

Uitzicht op Minato en stukje Radio Tower op de achtergrond. Foto door Kurimu.

Asakusa Dori met Tokyo Sky tree en de Keisei Oshiage trein lijn. Foto door Romy.

Kade bij Asakusa Dori met Tokyo Sky tree en de Keisei Oshiage trein lijn. Foto door Kurimu.

Het openbaar vervoer is niet duur, en je kan met zo’n pas gewoon met de JR lijnen en metrolijnen door Tokyo rijden. Je hebt verschillende soorten, zoals Pasmo en Suica. In principe maakt het niet meer uit welke je aanschaft. Sinds maart 2013 zijn 7 grote maatschappijen die de kaarten uitgeven samengevoegd. Hierdoor kon ik ook met mijn Pasmo kaart in Kyoto reizen (hiervoor kon dat alleen met Icoca). Dus, OV-kaart aangeschaft, koffer in de kamer gedropt.

Tijd voor ontdekking!

Als groot anime- fan ben ik continue op zoek geweest naar leuke figures, sleutelhangers, Catcha’s en andere hebbedingetjes. Er zijn, echt waar, heel veel plekken waar je je kan uitleven en je portemonnee tot de laatste cent kan uitwringen. Toch is het de moeite waard om even te wachten en nog een paar andere winkels af te gaan voordat je een beslissing neemt. De prijzen voor een dezelfde figure verschillen per winkel enorm. Soms kan dit oplopen tot wel 20 à 30 euro! Ik weet niet precies waar het hem in zit, maar blijkbaar kan een winkel zijn eigen prijs voor een figure bepalen als deze door hem zijn opgekocht.

Tientallen, misschien wel honderden soorten Gatcha/Gashapon automaten. Foto door Romy.

Tientallen, misschien wel honderden soorten Gatcha/Gashapon automaten. Foto door Kurimu.

Kun je telkens nét niet die ene Gatcha vinden om je collectie compleet te maken? Dan kun je ze altijd nog los kopen. Hier betaal je dan wel wat extra's voor. Foto door Romy.

Kun je telkens nét niet die ene Gatcha vinden om je collectie compleet te maken? Dan kun je ze altijd nog los kopen. Hier betaal je dan wel wat extra’s voor. Foto door Kurimu.

Het is handig om vooraf alvast redelijk wat contanten bij je te hebben. Het grootste gedeelte van de Japanse banken accepteert op dit moment geen bankpassen met Maestro meer. Een van de banken die dit nog wel doet is de Citybank. Je kan ook nog bij enkele JR postkantoren pinnen. Het is handig om van tevoren uit te zoeken of er een bank in de buurt van je hotel zit die wel Maestro accepteert. Even een rijtje van de plekken waar ik goed geslaagd ben:

Shinjuku: waar ze een verschrikkelijk grote Animate hebben waar fujoshi’s zeker een aantal uren ik kunnen rondkwij… uhm… dwalen. Ook zit er een grote Mandarake in de kelder, naast de ingang van de Animate. Die is zeker de moeite waard om te bezoeken.

Het 'beruchte'schuine zebrapad van Shibuya. Met 109 Shopping Mall op de achtergrond. Foto door Romy.

Het ‘beruchte’schuine zebrapad van Shibuya. Met 109 Shopping Mall op de achtergrond. Foto door Kurimu.

Odaiba: Niet erg veel, maar zeker de moeite waard om even rond te kijken. Bezoek Decks Tokyo Beach voor Hello Kitty, Anpanman en andere leuke characters.

Nakano: Nakano Broadway. Het is even zoeken, maar zeker de moeite waard! Komt niet voor 2 uur ’s middags, anders is er nog maar weinig open. Check vooral alles op de 1e etage en hoger.

Akihabara: Uiteraard het episch centrum voor elke anime fan en otaku. Je hoeft het station nog niet uit te lopen of je loopt al tegen een poster van Fate/ Kaleid of AnoHana aan. Als je gewoon je ogen open houdt kom je er vanzelf wel. Het enige waar je op moet letten is om niet de zijstraatjes en kelders bij winkels over te slaan. Voor je het weet loop je een juweeltje mis!

Speelhallen met daarnaast Manga en Figure shops. Foto door Romy.

Speelhallen met daarnaast Manga en Figure shops. Foto door Kurimu.

K-On Music Game. Foto door Romy.

K-On Music Game. Foto door Kurimu.

Wat mij wel opviel in Akiba was dat de variatie in figures best minder was. Veel winkels verkopen dezelfde figures. Een uitzondering hierop was Mandarake. Zij kopen ook figures van mensen op en verkopen ze weer door. Wat ze volgens mij ook deden, was dat iemand zelf zijn figures te koop kan zetten voor een bepaalde prijs in hun vitrines in de winkel. En nogmaals, let op de prijzen!

Natuurlijk valt er ook nog te shoppen naar andere dingen. Vooral de kleding is erg bijzonder, maar soms ook erg duur! Ik heb het hier voornamelijk over lolita- achtige kleding. Spijkerbroeken en t-shirts met leuke print hebben wel een leuk prijsje.

Zelfs in Harajuku, waar ik niets anders verwachtte dan 30cm hoge plateau gympen met glitterjurkjes en neon –kleurige bretellen, zijn er winkels voor de mens die ook iets leuks wilt voor haar minder glimmende dagen. Een ding: Als je gaat, ga niet op zondag! Vooral niet als je lijdt aan claustrofobie en je winkeltje in- winkeltje uit wilt gaan, dat is echt niet te doen. Als je beide dingen toch wilt meemaken stel ik voor om op een andere dag de winkels te bezoeken en je duikbril voor de drukte van zondag te bewaren.

Takeshita dori op zondag. Ofwel Harajuku main street. Chaos ten top! Foto door Romy.

Takeshita dori op zondag. Ofwel Harajuku main street. Chaos ten top! Foto door Kurimu.

Mocht je er genoeg van krijgen en bij willen komen, Yoyogi park is erg dicht bij en erg leuk op zondag. Ik ben veel mensen tegengekomen die staan te acteren, zingen, fotograferen, dansen, noem maar op. Maar buiten het entertainment wat je er vindt is het ook nog eens een mooie en rustgevende omgeving.

Yoygi park, een van de grotere ingangen. Foto door Romy.

Yoygi park, een van de grotere ingangen. Foto door Kurimu.

En tenslotte… Ghibli! Wie kent het niet? Als echte Ghibli-fan had ik mijn ticket al 2 maanden van de voren via JTB gekocht. Dat is ook wel handig, want er mag maar een beperkte hoeveelheid mensen per dag naar binnen, vertelde een van de medewerkers bij het museum mij. Mocht je het toch zijn vergeten, bij Lawson (soort van 7/11 supermarkt) kan je ook kaarten kopen. De Lawson is rijkelijk aanwezig in Tokyo, dus je hoeft je geen zorgen te maken dat je er geen kan vinden.

Levensgrote "Guardian of the Laputan Castle". Foto door Kurimu

Levensgrote “Guardian of the Laputan Castle”. Foto door Kurimu

Het Ghibli museum is opzicht niet heel erg groot, en je mag binnen geen foto’s nemen. Maar het is wel een geweldige belevenis! Overal waar je bent, snuif je de inspiratie voor de films die door Ghibli zijn gecreëerd. Er is ook een café waar je koffie kan bestellen met een schuimlaagje van je favoriete Ghibli-character, en de shop zit boordevol schandalig veel leuke hebbedingetjes! Mocht je na je bezoek spijt hebben van iets dat je niet hebt gekocht, er zit nog een winkeltje in Asakusa waar ze official products van Ghibli verkopen 😉

***

Daarmee komen we aan het einde van deel één van deze reeks! 😀 Wat vonden jullie ervan? Al lekker jaloers op Kurimu? Ik in elk geval wel! Heb je een vraag of opmerking? Dan kun je die natuurlijk altijd achterlaten.

 

 

Kurimu is een Japan cultuur- en subcultuur superfan. Kawaii-lover. Calpis-verslaafde. Echte ontdekker, eerlijk, en soms té nieuwsgierig. Vleugje ondeugend met een toefje dapper.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X