Perfume (パフューム) live experience in London!

Wachtend tot het doek omhoog ging... Image van Kurimu

Na continue de website in de gaten te hebben gehouden was het eindelijk zover. De kaartjes voor Perfume’s 3rd world tour in Londen waren beschikbaar! En als Perfume-fan gelijk besteld natuurlijk, met een weekje Londen erbij. Daarna werd het wachten, wachten op die 12e van november op het concert van een jpop-band waar ik al behoorlijk wat jaartjes dol op ben.

Het was rond half 7 dat ik aan kwam lopen bij de locatie. Afgezien van de hoeveelheid mensen die er stonden was het niet heel erg rumoerig. Het voelde meer aan als gezellig en levendig. Naar mijn idee was het een mix van Japanse expats (mensen die tijdelijk in een ander land verblijven voor onder andere werk of studie) met hun westerse vrienden, fans van andere Europese landen (waaronder mijzelf) en een aantal die-hard fans vanuit Japan (ik weet het zeker!).

Daar stond ik dan, met pijn in mijn voeten en lichtelijk nerveus in een grote groep onbekende mensen te wachten om mijn eerste concert van Perfume (パフューム) te mogen ervaren. Precies om 7 uur, zoals op het ticket stond aangegeven, werden de deuren geopend. Met gejuich gingen we netjes in een rij, in rap tempo naar binnen. “Eindelijk even zitten!” dacht ik bij mezelf toen ik bij de deuropening aankwam.

Mijn zitplaats-buren aan alle kanten zagen er nog enthousiaster uit dan ik was en spraken vol plezier over hun fascinatie met de groep. Sommige mensen hadden een kostuum aan (wat best gewoon is als je naar een jpop-band gaat) of droegen items van vorige Perfume-concerten waar ze waren geweest. De pas gekochte T-shirts werden meteen aangetrokken en de handdoekjes hier en daar al de lucht in gestoken.

Luisterend naar alle verschillende talen die er werden gesproken ontdekte ik ook wat Nederlands (en een Nederlandse vlag?!). We waren dus wel vertegenwoordigd, maar volgens mij niet in grote aantallen. Na even met de buurman te hebben gekletst over zijn eerdere ervaringen bij concerten van Perfume vielen de lichten plotseling uit; de show ging beginnen! Iedereen stond op uit hun stoel en begon vol enthousiasme mee te juichen op het ritme van de heftige beat.

Perfume-view vanuit mijn eigen stoeltje. Image van Kurimu

Perfume-view vanuit mijn eigen stoeltje. Image van Kurimu

Toch miste ik wat… Waar waren de lichtstokjes?! Die dingen waar je Japanners mee ziet zwaaien als ze naar een pop-concert gaan? De stokjes waren blijkbaar niet toegestaan omdat het zou storen met de lichtshow. En inderdaad, de lichtstralen zoemde door de hele zaal, vooral bij het openingsnummer. Die stokjes hadden daarbij niet eens meer opgevallen. Na een aantal nummers flink te hebben ge-stoelendanst (mijn voeten kon ik later wel reanimeren) viel er een korte pauze waarin ik dacht dat de meiden wel even het podium af zouden gaan om op adem te kunnen komen. Ik had het mis.

Met enige moeite en inspanning probeerde de 3 schatten in hun beste Engels het publiek aan te spreken en te bedanken voor het feit dat zij ook buiten Japan al zoveel lieve en trouwe fans hebben vergaard. De begrijpt wel dat de hele zaal meteen ontroerd was. Hierna volgende een grappig gesprek (dan wel met iemand uit de zaal die alles een beetje kon vertalen) over zonneschermen in Britse auto’s en andere leuke anekdotes. Een “are you ready!!” later ging het feest gewoon weer verder.

De lichtshows en het geluid waren top. De fans waren leuk en uitbundig, en de dansjes van de meiden waren perfect synchroon. Ik weet niet of ze dit expres hadden gedaan, maar de meeste nummers die ze uitvoerde bevatte ook veel Engelse thermen waardoor iedereen af en toe wat mee kon zingen. De tijd vloog voorbij en aan het einde van de show hadden we allemaal een aantal skills van hun dansjes onder knie. Met zekerheid kan ik zeggen dat ik geen nieuwkomer ben als het gaat om het bezoeken van een concert en weet niet of geringe grootte van de zaal een oorzaak speelde, maar ik ben nog nooit naar een concert geweest waarvan de bandleden zo intiem bezig waren met het publiek als Perfume.

De meiden waren heel vriendelijk, opgetogen en soms erg verwonderd over het feit dat iedereen zo leuk met hun meedeed. Ongeveer anderhalf uur en een encore later was het festijn dan toch echt ten einde. Iedereen was uitgelaten en hier en daar vielen wat traantjes. Mensen zagen er tevreden en gelukkig uit, probeerde nog wat nummers na te zingen of vielen met elkaar in gesprek. Ik wenste mijn buurtjes een fijne nacht toe en stapte op.

Toen voelde ik ze in ene weer, mijn voeten. Ik was tijdens het gehele concert vergeten hoeveel pijn die wel niet deden, nu het afgelopen was kwam de kwelling weer opzetten. Maar het kon me niets meer schelen, ik was toch onderweg naar mijn hotelkamer. Ik had een geweldige avond gehad, mijn idolen eindelijk in levende lijve en van heel dicht bij mogen aanschouwen en een T-shirt gescoord. Mijn avond kon niet meer stuk.

Als ik ooit de kans krijg, zou ik Perfume ook wel eens echt in Japan willen meemaken. De schare aan fans is daar natuurlijk vele malen groter en vraag me af wat voor sfeer dat uitademt. Maar tot die tijd heb ik nog genoeg geweldige herinneringen om aan terug te denken tijdens dit concert.
Sankyu Perfume!

またねーにゃん!

 

 

Kurimu is een Japan cultuur- en subcultuur superfan. Kawaii-lover. Calpis-verslaafde. Echte ontdekker, eerlijk, en soms té nieuwsgierig. Vleugje ondeugend met een toefje dapper.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X