Studio Ghibli Grand Exhibition!

In Moricoro park bij de stad Nagoya, Japan werd in 2005 de “World Aichi Exposition” gehouden. Voor deze bijzondere gelegenheid werd in het park Mei en Satsuki’s huis nagemaakt uit the Ghibli film “Tonari no Totoro” (My Neighhbour Totoro).

Omdat het in 2015, tien jaar geleden was dat deze expositie plaatsvond vond het park, in samenwerking met Studio Ghibli, vond men het wel weer eens tijd om groots uit te pakken. En laat ik nu heel toevallig in die periode in Nagoya te zijn geweest!

 

Enorme expositie

Speciaal voor de gelegenheid werd vanaf 12 september tot 8 november 2015 de “Studio Ghibli Grand Exhibition” uit de grond getoverd. Dit gebeurde niet alleen voor het park. Want de studio zelf vierde namelijk ook zijn 30-jarige bestaan! En dus vond men één expositie niet genoeg.

Om er even een vette klodder extra Ghibli-viert-feest op te doen creëerde productie- en art designer Yohei Taneda (bekend van zijn werk voor het ontwerpen van een 3D omgeving van de film “Kari-gurashi no Arrietty”/The Secret World of Arrietty) er nog even een grote dome bij met groot opgezette scenes uit de film “Omoide no Mãnii” (When Marnie Was There). Het kreeg de naam “When Marnie Was There x Yohei Taneda Exhibition”.

DSC06794

Bij de binnenkomst in de dome voelde je je meteen al in de waan van de film. Bij de ingang stond een redelijk grote afbeelding van Marnie je op te wachten. Via een trap naar beneden kon je verder de globe in, waar een stukje verderop een dame stond te wachten om onze tickets in beslag te nemen.

Na een riedeltje van regeltjes in het Japans te hebben opgesomd (niets aanraken, binnen de lijnen blijven, geen eten mee naar binnen nemen etc.), kon het avontuurtje dan echt beginnen!

 

Geen foto’s

Als echte toeristen hadden we onze camera al in de aanslag. Maar na eerste foto bij de ingang van een Marnie-afbeelding te hebben gemaakt werden we vriendelijk, doch stern verzocht om geen foto’s te nemen.

Dit kwam niet helemaal als een verrassing want ook in het Ghibli Museum mogen geen foto’s gemaakt worden. Het voordeel hieraan is dat je echt bezig bent met ervaring die de tentoonstelling je te bieden heeft. Helaas is het nadeel dat je deze mooie ervaring thuis niet nog even zou kunnen terugkijken.

DSC06797

Okay, dan maar goed onthouden wat je gezien hebt. Dankzij de geweldige setting bleek dat niet zo’n groot probleem te zijn. De aanwezige scenes waren zo mooi gepresenteerd, dat het net leek alsof je zelf in de film terecht was gekomen! Er waren veel details aanwezig, en er was zelf aan het klimaat bij de scenes gedacht. Zo waren de ruimtes met de avond-scenes koeler dan de dag-scenes en woedde er bij een zelfs een koele bries doorheen! Andere waren wat kleiner, maar leken op een uitklapbaar prentenboek dat gepaard ging met 3d-figuurtjes.

 

Eindigen met merchandise

Na zo’n anderhalf uur langs alle setting te hebben geslenterd was het tijd om ons naar de uitgang te bevinden. Bij de uitgang merkte waarom het even duurde voordat we de poortjes door konden, aan het einde was een tijdelijke Ghibli- shop aanwezig.

Als groot Ghibli-fan begonnen mijn eksterogen al op te zwellen bij de eerste glim van de winkel, maar ik heb me weten in te houden. De prijzen leken wel iets hoger te liggen dan in de permanente Ghibli- winkeltjes en de aanwezige producten waren wat summier.

Na van deze bijzondere ervaring te genoten, kwamen we erachter dat er verderop in het park nóg een expositie van Ghibli aanwezig was! In de sluimerende warmte van deze drukke dag (er was nog een soort festival aan de gang op het grote middenterrein, met allemaal kleine standjes aan de zijkant en een podium in het midden) gingen we op zoek naar ons volgende doelwit.

DSC06806

Tijdens onze zoektocht kwamen we nog langs een openlucht-scene van “When Marnie Was There”, compleet met schuurtje en moestuin. Hier vonden we ook de ingang naar het grote zwembad (surprise!) wat zich in Moricoro park blijkt te bevinden.

 

Zoeken naar de rest van de expositie

Enigszins betreurt om het feit dat ik mijn zwemkleding niet mee had genomen en een frisse duik wel had kunnen waarderen, besloot ik als troost een extra flesje Calpis te kopen. En weer verder! Ik weet niet precies meer hoe we hebben gelopen, maar de andere Ghibli expositie bleek niet zo makkelijk te vinden.

DSC06809

Twee flesjes Calpis en zakjes Calbee later arriveerde we bij het huis van Mei en Satsuki uit “My Neighbour Totoro”. Om hier even een tip voor te geven; voor het bezichtigen van het huis heb je een apart kaartje nodig. En aangezien er maar een beperkt aantal per dag kunnen worden verkocht, raad ik je aan om bij de entree van het park na te vragen of er nog tickets aanwezig zijn en deze direct aan te schaffen.

Na hier en daar wat foto’s te hebben geschoten was het toch echt tijd om verder te trekken door dit (bij mij inmiddels geconstateerde) mega-evenementenpark, op zoek naar de andere Ghibli expositie.

Het einde van de middag begon namelijk al te naderen en ik wilde de expositie, kosten wat kost, niet missen! Eindelijk, na ongeveer een heel uur te hebben teruggelopen kwamen we eindelijk uit bij de volgende Ghibli expositie.

DSC06817

Bij aankomst zakte de moed me toch wel even in de schoenen, vooral toen mijn enigszins vermoeide voetjes te horen kregen dat we van ons punt nog 1,5 uur in de rij zouden moeten staan voordat we naar binnen konden.

Als ik iets heb geleerd tijdens mijn reizen naar dit land is, dat Japanners erg goed blijken te zijn in het wachten in lange, lange rijen. Af en toe hoor je een klein zuchtje en leunen ze van het een naar het andere been, maar meer geklaag dan dat niet zal er niet uitkomen.

 

Lang wachten

Natuurlijk wilde in niet onderdoen bij de rijkelijk ervaren staanders om mij heen en besloot de wachtrij te doorstaan, letterlijk. Gelukkig bleek de wachttijd uiteindelijk maar uit ongeveer 45 minuten te beslaan voordat we bij de echte ingang aankwamen. Maar bij deze rij bleek het niet te blijven, ook binnen liep het als één grote polonaise-slinger gewoon stug door.

Toch waren de mensen binnen ook heel beleefd en drong er niemand voor. Ook voor deze expeditie gold; foto’s nemen was niet toegestaan. Maar door de drukte was het überhaupt niet mogelijk om echt stil te blijven staan en ergens een goeie shot te maken.

DSC06810

Wel jammer, want de opzet voor deze expositie was ook zeer goed. Net zoals bij de Marnie-globe waren er hier ook een aantal levensgrote settings te vinden, maar dan uit andere Ghibli films. Er was een ruimte met allemaal filmposters, een ruimte met schetsen van de Ghibli studio illustrators, een te betreden Catbus voor de allerkleinste en nog veel meer. Natuurlijk was bijna alles alleen in het Japans geschreven dus ik heb mijn hersenen even flink aan het werk gezet bij beide expo’s.

 

Voorbij voor je er erg in hebt

Bij de uitgang stond een kraampje waar ze een album verkochten wat speciaal voor het 30-jarig bestaan was gemaakt. Dat kon ik natuurlijk niet laten liggen. Toen we de expositie verlieten was het een stuk leger geworden.

Het festival in het midden van het park was inmiddels ten einde en de standjes waren aan het afbreken. De rij bij de expo was ook verdwenen, en de deuren waren gesloten. De mascotte van het park liep onder begeleiding van een groepje kinderen zijn laatste rondje en de schoonmakers waren al flink in de weer om het park klaar te maken voor de volgende dag.

DSC06813

Deze Ghibli- exposities waren maar voor een zeer geringe tijd te bezichtigen en zijn helaas alweer afgelopen. Maar het huisje van Mei en Satsuki’s uit de Ghibli film “Tonari no Totoro” (My Neighhbour Totoro) is bijvoorbeeld wel het gehele jaar te bezoeken. En op een mooie, zonnige dag is het een prima plek om te picknicken of een duik te nemen in het aanwezige zwembad. Dus mocht je ooit in de buurt van Nagoya zijn en tijd hebben om het park te bezoeken, dan raad ik je aan dit zeker te doen.

 

またねーにゃん!

Kurimu is een Japan cultuur- en subcultuur superfan. Kawaii-lover. Calpis-verslaafde. Echte ontdekker, eerlijk, en soms té nieuwsgierig. Vleugje ondeugend met een toefje dapper.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X