Teamlab Borderless Tentoonstelling 2018 (Reisverslag)

Op een paar minuutjes lopen vanaf Aomi Station, en vlak onder het grote reuzenrad van Odaiba ligt een bijzondere locatie. Misschien wel de plek met de meeste instragram foto’s van heel Tokyo: de Teamlab Borderless tentoonstelling. De verzameling kunstwerken met een focus op licht en beweging heeft al voor duizenden schitterende foto’s gezorgd die je lijken mee te nemen naar een andere wereld.

Nieuwsgierig geworden door de vele afbeeldingen en berichten die we over deze tentoonstelling hadden gezien en gelezen kon een bezoek aan Teamlab dan ook niet ontbreken tijdens onze laatste reis naar Japan.

 

Bijzonder initiatief, maar weinig interactief

TeamLab (f. 2001) is een kunstcollectief dat via verschillende specialisaties probeert de werkelijkheid een nieuwe vorm te geven door kunst, wetenschap, en technologie te laten samen komen op een natuurlijke manier.

Hierbij zijn de meeste kunstwerken volledig in beweging en kunnen ook “overwaaien” of “lopen” naar andere kamers. Zo zijn we getuige geweest van een grote groep dieren in bloemen vorm die later veranderden in golven. Of hebben we kunnen zien hoe de seizoenen veranderden in het lelieveld van “Memory of Topography”.

Verwacht echter geen heel interactief museum. De meeste kunstwerken draaien volledig automatisch en hoewel ze wel op elkaar reageren, reageren ze niet echt op mensen of aanrakingen. Hier zijn echt een paar uitzonderingen op zoals: Forest of Lamps, Crystal Cave, en het En Tea House.

 

Forest of Lamps

Het meest bekende kunstwerk van Teamlab is toch wel Forest of Lamps, een kamer vol spiegels en lampen die resoneren en reageren wanneer iemand naast een lamp gaat staan en een kettingreactie in gang zetten. Hier kun je wel echt de interactie zien tussen mens en kunst.

 

Crystal Cave

Ook Crystal Cave is een interactief kunstwerk. De duizenden led strips die er hangen zijn aan te sturen via een app op je telefoon waarbij je bepaalde elementen kunt selecteren die bij je passen, zoals “Maan” of “Vuur”. Hier op zal de belichting veranderen in de ruimte.

 

En Tea House

Het theehuis is een apart deel van de tentoonstelling, waar ook apart voor betaald moet worden. Voor een paar honderd yen kun je hier een (zeer lekkere) kop Japanse groene thee (met yuzu of kamille) proberen. Dit is echter niet zomaar een kop thee.

Je zit aan lange tafels in het duister en in je kop thee worden bloemen geprojecteerd. Je zit ze groeien van knopje tot volwaardige bloem en wanneer je je kopje optilt om een slok te nemen dwarrelen deze in tientallen blaadjes uit elkaar. Alvorens weer opnieuw te bloeien wanneer je het kopje neerzet. Een vrij simpele projectie, maar erg mooi en haast meditatief om naar te kijken.

 

Avontuur in het donker

Daarbij is er geen enkele plattegrond en is er ook binnen geen echte bewegwijzering te vinden. Enige uitzonderingen zijn de uitgangen, toiletten, en het Athletic Forest. Dit zorgt ervoor dat je echt op een zoektocht door het museum moet gaan als je alle werken wilt zien. Je wordt echt gedwongen op je omgeving te letten en overal te komen.

Aan de ene kant was dit ontzettend leuk, want op deze manier nam je echt de tijd voor je bezoek en kwam je ook in ruimtes die je wellicht anders had overgeslagen. Anderzijds loop je hierbij wel het risico dat je misschien iets mist of dat je drie keer een rondje moet lopen voor je de ruimte vindt die je wilt betreden.

Ook van belang is dat je echt langere tijd in één ruimte blijft. Alles wat je ziet is namelijk aan verandering onderhevig. De kunstwerken veranderen van tijd tot tijd, soms subtieler dan je zou verwachten. Neem dan ook echt de tijd voor je bezoek en prop het niet even ergens in je schema. Zelf hebben wij ruim drie uur binnen doorgebracht maar dit had makkelijk meer kunnen zijn als het niet zo druk was geweest.

 

Grote drukte

Want de foto’s die we hier met jullie delen vertekenen de boel wel een beetje. Want hoewel het op de foto’s niet echt zichtbaar is, was het een heel gevecht om mooie plaatjes te krijgen vanwege de enorme hoeveelheid mensen die er naar binnen mogen op een dag. Het feit dat de tentoonstelling een vaste locatie heeft gekregen en al langere tijd open is lijkt niks uit te maken voor de populariteit van Teamlab.

Toen we op maandagochtend, wat de rustigste dag zou moeten zijn, aankwamen op het moment dat het museum zou openen stond er al een gigantische rij die het gehele blok besloeg. Bijna een uur hebben we buiten moeten staan wachten. Gelukkig was het droog en redelijk warm maar we raden je aan hier absoluut rekening mee te houden en minstens een kleine paraplu in je tas te hebben als je gaat!

Eenmaal binnen was het wachten echter ook niet over en moest je nog op diverse plekken weer aansluiten in de rij om alle kunstwerken te kunnen zien. Hier had je dan vaak niet de mogelijkheid om op je gemak te kijken maar werd je er echt doorheen geloodst.

Dit was met name erg extreem bij “The Forest of Lamps”, een van de meest bekende werken. Slechts één minuut, letterlijk één minuut mocht je doorbrengen in de kamer in het gezelschap van een twintigtal andere mensen. Waarbij iedereen meteen de ruimte binnen rende om een leeg hoekje te vinden voor selfies of familieportretten.

Er was geen sprake van rustig genieten of om je heen kijken. Voor je het wist ging de deur alweer open en werd je verzocht weer verder te gaan. Door deze drukte was het soms moeilijk om echt te genieten van de omgeving en de schitterende werken.

 

Kinderparadijs

Wat een serene omgeving had moeten zijn werd daarbij ook maar al te vaak verstoord door alle gillende en rennende kinderen, die er de tijd van hun leven hadden. Wat je namelijk ook lang niet overal terugziet online of op Instagram is dat het museum een groot speelpark (Athletic Park) heeft waar kinderen van alle leeftijden helemaal los kunnen gaan. Het is dan ook een populaire plek voor jonge gezinnetjes en schooltripjes.

Goed nieuws dus voor de reislustige families onder ons. De hoeveelheden “wauw” die we hebben gehoord en de grote ogen die we hebben gezien garanderen een spectaculair dagje uit voor zelfs de allerkleinste. Teamlab is absoluut een goed adres voor een dagje uit, en een plek waar de kinderen het nog lang over zullen hebben!

Voor de wat minder grote kindervrienden of hen die gewoon in alle rust willen genieten van de TeamLab tentoonstelling betekent dit wel wat extra planwerk, én een beetje geluk hebben.

 

Het beste moment om te bezoeken?

Wil jij in alle rust kunnen genieten van de tentoonstelling? Dan raad ik je aan óf tegen het einde van de dag, of in elk geval pas na 15:00 te gaan. Of, als je in de gelegenheid bent, gewoon een aantal keren erheen gaan om te kijken hoe groot de rij is en ter plekke te besluiten of je gaat en dan pas je ticket te kopen.

We kunnen maar moeilijk “het beste” moment aanstippen. Ons bezoek was namelijk gepland op zo’n “beste” dag: maandagochtend vroeg. Maar helaas was het er intens druk. Dit terwijl een andere schrijver van deze site twee weken eerder op datzelfde tijdstip er was, en zo naar binnen kon lopen. Het blijft dus een beetje gokken.

Wil je echter gewoon zekerheid hebben dat je er heen kunt gaan en erger je niet zo aan lange wachtrijen en grote hoeveelheden mensen? Dan kun je uiteraard altijd nog van te voren je ticket boeken. Het is hoe dan ook een prachtige tentoonstelling waar je vele mooie dingen zult zien, spijt krijgen is dan ook niet aan de orde!

 

Tickets kopen

Tickets zijn heel gemakkelijk te reserveren via de website van Teamlab Borderless. Ga simpelweg naar de site, selecteer tickets (vergeet niet je taal op Engels te zetten!) en je kunt verder met de reservering. Betaling kan alleen via creditcard en tickets worden naar je telefoon verzonden.

Het gaat hierbij om een QR-code die op de dag zelf pas actief wordt en ter plekke gescand zal worden. Je hebt dan ook een internetverbinding nodig op de dag zelf om de QR-code te krijgen! Tickets aan de deur halen is een optie, maar er zijn dagen (ook doordeweeks!) dat alles uitverkocht is. Houdt hier dus rekening mee in je planning.

 

Meer Teamlab

Naast deze vaste locatie heeft Teamlab ook diverse (wisselende) tentoonstellingen wereldwijd. Waaronder nog een permanente tentoonstelling Tokyo: Teamlab Planets. Kijk hier voor een overzicht van de lopende exhibities.

https://planets.teamlab.art/tokyo/

https://www.teamlab.art/e/?type=pickup

 

Joyce is de oprichtster van The Sushi Times en is een social media verslaafde Japan lover die met veel passie over alles schrijft wat maar met Japan te maken heeft. Daarnaast is ze gek op cosplay, anime, Pokémon, games, en alles wat kawaii is.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X