Anime Review: When Marnie Was There/ Omoide no Mānī

When Marnie Was There is de allernieuwste film van de wereldberoemde Japanse animatie studio “Studio Ghibli”, ook wel de Japanse Disney genoemd. De films van deze studio gooien keer op keer hoge ogen en de recensies zijn vrijwel altijd voortreffelijk.

De film Spirited Away won zelfs de Academy Award voor Beste Animatiefilm in 2003, en zette daarmee deze studio wereldwijd op de kaart. Met ‘When Marnie Was There’ lijkt Studio Ghibli weer een groot succes te maken van dit, op een Engels boek gebaseerde, verhaal.

ArticleMarnieEnglish1

Op een heerlijk zonnige middag in Sapporo zit een klas, voor een opdracht van de leraar, een aantal schetsen te maken van de kleuters die op de speelattributen aan het ronddartelen zijn in een park.

Bijna iedereen heeft het naar de zin en geniet volop van het heerlijke weer, behalve Anna. Zij blijft liever in de schaduw aan haar eigen schetsen werken, ver van haar andere klasgenoten vandaan. Anna kan heel goed tekenen, maar vind het niet nuttig om haar kunsten te delen met de klas. Het zal ze waarschijnlijk toch niet boeien…

Als de leraar naar haar toe komt en vraagt of hij haar schets mag bekijken is ze toch wel een beetje opgetogen. Eigenlijk is het best leuk dat de leraar juist naar haar gaat en interesse in haar toont. Als zij haar schets wil tonen gebeurd er helaas een ongelukje met een van de kleuters en richt de leraar zijn focus weer op een ander.

Deze actie stelt Anna erg teleur, het geeft aan dat niemand interesse in haar heeft en niemand haar leuk vind. En als er dan eindelijk iemand iets met haar wilt delen, komt er weer iets tussen. Ze voelt zich “forever alone”. Door al deze opborrelende stress komt er bij Anna een verstikkend gevoel naar boven, haar longen klappen in en ze valt flauw.

Image via audreymagazine

Image via audreymagazine

Anna heeft last van astma aanvallen, en al de stress die zij op dit moment ervaart maakt het er niet beter op. Haar moeder is erg ongerust over haar, als zij dit van de huisarts te horen krijgt. Nou ja, moeder. Haar moeder is niet haar echte moeder. Haar echte ouders stierven toen ze nog een peuter was en heeft ze daarom nooit echt leren kennen. De mensen waar ze al jaren bij woont zijn haar adoptieouders.

Anna komt niets te kort, maar door een recente ontdekking voelt zij zich niet helemaal meer op haar gemak. De huisarts schrijft haar adoptiemoeder voor om Anna extra rust, meer ruimte een vooral schonere lucht aan te bieden. Gelukkig heeft haar moeder een zus in een klein dorpje aan de kust aan de andere kant van Hokkaido wonen en stuur Anna daar op de trein naartoe. Anna vind het allenmaal niet zo nodig, maar luistert toch naar haar moeder. Als ze haar kwijt wilde had ze dat toch ook gewoon kunnen direct kunnen zeggen? En zo erg was haar laatste aanval nu ook weer niet, vind ze zelf.

Eenmaal aangekomen op het pittoreske station wordt ze opgewacht door haar oom en tante die haar in hun overvolle koekblik op wielen (lees: auto) naar hun huis, aan de buitenzijde van de stad Kushiro brengen. Voor Anna ziet het er allemaal heel anders uit dat het appartement van haar adoptiemoeder. Het is een heel huis met meerdere etages waar overal snuisterijen zijn geplaatst. Ze vind het allemaal wel best en laat het over zich heen komen. Ze kan in ieder geval genieten van het prachtige uitzicht die ze vanaf haar eigen balkon heeft.

Image via cinemabellevaux

Image via cinemabellevaux

De volgende dag besluit ze om erop uit te gaan met haar schetsboek. Haar adoptiemoeder heeft haar gevraagd om in ieder geval te blijven schetsen, omdat ze daar zo goed in is. Na een wandeling door het dorp komt ze uit bij een moerassig gedeelte aan de kust. Het ziet er prachtig uit en Anna beluit hier haar eerste schets te maken. Als zij om haar heen kijkt valt haar oog op een oude villa, schuin aan de overzijde van het moeras. Anna raakt gefixeerd door het mooie gebouw en besluit een kijkje te gaan nemen.

Na een kleine ontdekkingstocht rondom het huis besluit ze om weer terug te keren, het begint namelijk al te schemeren. Als zij de villa wilt verlaten via de weg hoe ze was gekomen merkt ze dat het hoogtij is geworden en niet meer terug kan. In lichte wanhoop kijk Anna om haar heen of ze wellicht iemand of iets ziet om mee terug te kunnen. Gelukkig wordt ze gespot door een oude visser die haar mee terug neemt.

Tijdens haar terugrit blijft Anna werd geïntrigeerd naar de bijzondere villa staren. Op dat moment valt haar op, dat er in één van de kamers licht brand. Maar, alles stond toch leeg? Anna weet niet wat er gaande is, maar is vastbesloten snel weer terug te gaan. Ook ‘s nachts, in haar dromen, krijgt zij visioenen van de villa en de kamer waar het licht brandde. Daar, ziet zij een meisje met blond haar in een stoel voor de spiegel zitten. Ze lijkt niet echt gelukkig te zijn…

Image via twitchfilm

Image via twitchfilm

Na een introductie met een aantal dorpsbewoners wordt Anna, dankzij de “bemoeiing” van haar tante, uitgenodigd voor een aankomende festival in het dorp. Niet geheel vrijwillig aangekleed in yukata gaat Anna met een aantal andere meiden van rond haar leeftijd naar de nabij gelegen schrijn. Ze heeft er helemaal geen zin in, en voelt zich erg opgelaten. Ze kan gewoon niet goed tegen de druk die andere mensen haar opleggen. Na een akkefietje met een van de dropmeiden is ze er helemaal klaar mee en rent naar de enige plek in de omgeving waar ze zich op haar gemak voelt; de moerasvilla.

Overstuur en puffend aangekomen geeft ze zich over aan een ferme uitlating. Ze voelt zich stom en niet begrepen. Als ze over het water kijkt merkt ze, dat er een bootje aan de oever ligt. Dat niet alleen, er brand ook licht in de villa! Anna weet dat ze zich nergens beter zal voelen als daar en besluit met het roeibootje naar de villa te varen. Als ze in de buurt komt, staat daar het meisje met het blonde haar wat ze eerder achter het raam had zien zitten in haar dromen en visioenen, op haar te wachten.

Image via matome

Image via matome

Het blonde meisje blijkt Marnie te heten en in de villa te wonen. Marnie en Anna kunnen het meteen goed met elkaar te kunnen vinden, en zijn erg tot elkaar aangetrokken. Maar, de villa stond toch leeg? Het kan Anna allemaal niet zoveel schelen, ze heeft eindelijk iemand gevonden waarmee ze een band heeft en die interesse in haar toont.

Toch blijft het raar dat, als Anna haar ontmoet, het lijkt alsof ze in een andere tijd terecht is gekomen. De vriendinnen voelen zich erg op hun gemak bij elkaar. Maar hoe verder hun dagen samen verstrijken, hoe meer moeite Anna heeft om de werkelijkheid en haar eigen werkelijkheid van elkaar te onderscheiden. Anna leert ook dat de band tussen haar en Marnie dieper ligt dan alleen een vriendschap.

Image via japantimes

Image via japantimes

Zoals ik al had verwacht van Ghibli, wordt ook “When Marnie Was There” weer machtig mooi vertoond door de geliefde animatiestudio. De details van de animaties zijn verbluffend en hoofdrolspelers worden qua emoties en ontwikkeling netjes uitgelicht.

Ook even een extra “note” voor de alom geweldige muziek van de film, die voor geen moment onder doet aan bijvoorbeeld een Oscar-winnende Disney soundtrack en de scenes in de film nog eens extra benadrukken. Ik zeg, kijk niet alleen, maar luister ook eens beter!

Voor de film, kende ik het verhaal van het Britse kinderboek nog niet. Maar ik heb niet de behoefde om die te gaan lezen. Deze film voldoet prima aan mijn verwachtingen en heb er met mijn volle aandacht voor meer dat 1 ½ uur van zitten te genieten. Kanpai Ghibli, je hebt er weer een juweeltje bij!

またねーにゃん!

Anime Review: When Marnie Was There
8.8 / 10 Score
Verhaal9
Personages8
Animatie9
Soundtrack9


Op zoek naar merchandise, anime, en manga? Kijk dan op:

 

rea

bollogo-web_rgb_600x181

Kurimu is een Japan cultuur- en subcultuur superfan. Kawaii-lover. Calpis-verslaafde. Echte ontdekker, eerlijk, en soms té nieuwsgierig. Vleugje ondeugend met een toefje dapper.

Laat ons horen wat je te zeggen hebt!

Close
X